Miód pitny to napój alkoholowy powstający w wyniku fermentacji miodu pszczelego, który rozcieńczany jest wodą. Miód pitny dzieli się na cztery podstawowe rodzaje: półtoraki, dwójniaki, trójniaki oraz czwórniaki. Różnią się one stopniem rozcieńczenia oraz czasem dojrzewania, który może wynosić od kilku miesięcy do nawet 10 lat.

Miód pitny półtorak rozcieńcza się dodając 0,5 litra wody na 1 litr miodu. Półtoraki są przy tym najdłużej dojrzewającym rodzajem miodu pitnego. Ze względu na wysokie stężenie cukru, które wynosi około 55%, fermentacja przebiega bardzo wolno, przez co miód pitny półtorak musi leżakować od 8 do 10 lat.

Miód pitny dwójniak rozcieńczany jest w stosunku 1:1. Stężenie cukru w brzeczce wynosi około 44%, a napój dojrzewa około 4 lat. Miód pitny trójniak rozcieńcza się dodając 2 litry wody na 1 litr miodu, a w przypadku czwórniaków proporcje te wynoszą 1:3, czyli 3 litry wody na 1 litr miodu. Im większe rozcieńczenie, tym miód szybciej nadaje się do spożycia – trójniaki powinny leżakować około roku, zaś czwórniaki, określane też jako wytrawne, są gotowe po 6-8 miesiącach.

Miód pitny to doskonała propozycja dla wszystkich osób, które lubią alkohole mocne. Jak pić miód pitny? Półtoraki i dwójniaki, niekiedy określane mianem miodów królewskich, zwykle pije się bez dodatków. Z kolei miód pitny trójniak i czwórniak świetnie smakuje na gorąco, dlatego jest często doceniany zimą. Można do niego dodawać przyprawy korzenne, skórki cytrusów czy soki owocowe, które nie tylko podkreślają ich smak, ale i fantastycznie rozgrzewają. Grzane miody pitne można także przyprawiać imbirem, goździkami, kardamonem, anyżem, gałką muszkatołową czy wanilią. Miód pitny sprawdzi się również jako składnik orzeźwiających drinków – eksperymenty są tu jak najbardziej wskazane.

Miód pitny to trunek, który nie tylko zachwyci podniebienia nawet największych smakoszy, ale i nadaje się na wiele okazji. Pozostaje jednak pytanie – w czym podawać miód pitny? Tradycyjnym sposobem jest serwowanie go w glinianym kubku. Spożywany bez dodatków najlepiej smakuje w temperaturze pokojowej. Klimat staropolskości pozwoli nam też podkreślić miód pitny w kamionce – charakterystycznej butelce z historyczną etykietą.

Napój ten ma przede wszystkim pozytywny wpływ na układ odpornościowy. W dawnych czasach miód pitny zastępował trudno dostępne wino i inne cenne trunki. Mimo że miód pitny jest napojem alkoholowym, wciąż posiada wiele właściwości zdrowotnych. Ma działanie napotne, jest więc idealnym rozwiązaniem w zwalczaniu chorób z wysoką gorączką. To także środek chroniący przed przeziębieniem i grypą. Wykazuje też korzystne działanie u osób cierpiących na choroby serca i problemy z naczyniami krwionośnymi. Ponadto miód pitny jest pomocny przy bezsenności oraz przewlekłym stresie. Bardzo dobrze działa na układ odpornościowy i trawienny. Należy jednak pamiętać, że nie jest to napój niskokaloryczny. Na 100 ml miodu pitnego przypada aż 355 kalorii.

Ciekawostką może okazać się fakt, że określenie „miesiąc miodowy” pochodzi z czasów średniowiecza. Przez jeden pełny cykl księżyca po ślubie młode pary spożywały miody pitne. Wierzono, że napój ten jest afrodyzjakiem i sprzyja szybkiemu pojawieniu się potomka. Warto dodać, że ojciec panny młodej dbał, aby miesięczny zapas miodu pitnego znajdował się w jej posagu!

Miód pitny to napój alkoholowy, który powstaje podczas fermentacji brzeczki miodu pszczelego, czyli rozcieńczonego miodu pszczelego. Proces fermentacji można porównać do procesu fermentacji wina. Zależnie od stosunku miodu pszczelego i wody w brzeczce, otrzymuje się

półtoraki,
dwójniaki,
trójniaki,
czwórniaki

Do produkcji miodu pitnego można użyć każdego miodu, można też mieszać ze sobą różne rodzaje np. miód lipowy, rzepakowy lub ostrzejszy miód gryczany